زبان حال حضرت امام محمد باقر

بشنوید ای شیعیان مصطفی ازمصیبت های دشت کربلا

من بدیدم در زمین نینوا آب را بستند از روی جفا

من بدیدم مشک خالی عمو هم بدیدم اشک چشمان عمو

من بدیدم اکبر گلگون قبا نعش صد پاره زمین کربلا

خود بدیدم قاسم نو کدخدا خون بدستش ریخته شد جای حنا

من بدیدم اصغر شش ماهه را من بدیدم حنجرصد پاره را

من بدیدم عمه را ازراه کین میزدش شمر لعین روی زمین

من بدیدم تشنگی والعطش جمله بودند کودکان درحال غش

من بدیدم جد خود را بی کفن توی میدان سرندارد در بدن

من بدیدم جسم هفتادو دو تن جسمشان صدپاره بود وبیکفن

آتش و داغ مصیبت ها همه میرسید بر نوگلان فاطمه

اشک حسرت ریخت مها جرازبصر چون زحال حضرتش شدبا خبر